جمعه، ۲۴ بهمن ۱۴۰۴
آیا تا به حال به این فکر کردهاید که چطور برخی از گیاهان آپارتمانی مانند سانسوریا یا زاموفیلیا، ناگهان شروع به پاجوشدهی و پرپشت شدن میکنند؟ راز این رشد شگفتانگیز، اغلب در دستهای از هورمونهای گیاهی به نام سیتوکینینها نهفته است. این مواد حیاتی، نقشی اساسی در تقسیم سلولی و تحریک رشد جانبی گیاهان ایفا میکنند و به نوعی، «اکسیر جوانی» برای گیاهان شما محسوب میشوند.
چگونه سیتوکینین باعث رشد پاجوش و جوانههای جانبی میشود؟
سیتوکینینها با سیگنالدهی به سلولهای گیاهی، آنها را به تقسیم و تکثیر سریعتر تشویق میکنند. این فرآیند بهویژه در مریستمهای انتهایی ریشه و نوک ساقه فعال است، اما تاثیر اصلی آنها در تحریک جوانههای جانبی و ایجاد پاجوشهای جدید است. این هورمون به گیاه شما کمک میکند تا به جای رشد طولی، از قسمتهای پایینی نیز شروع به شاخهزنی و پر شدن کند، که نتیجه آن داشتن گیاهی انبوه و زیباتر است.
بهترین زمان و روش مصرف سیتوکینین برای گیاهان آپارتمانی
استفاده صحیح از سیتوکینین کلید موفقیت است. بهترین زمان مصرف معمولاً در فصول رشد گیاه (بهار و تابستان) است. میتوانید سیتوکینین را به دو روش اصلی استفاده کنید:
1. محلولپاشی: با رقیق کردن محلول طبق دستورالعمل، برگها و ساقه گیاه را اسپری کنید.
2. آبیاری: محلول رقیقشده را همراه با آب آبیاری به خاک اضافه کنید تا از طریق ریشهها جذب شود.
توجه: همیشه دوز مصرفی را با دقت رعایت کنید؛ مصرف بیش از حد میتواند به گیاه آسیب برساند.
سیتوکینین در مقابل هورمون ریشهزا: تفاوت کجاست؟
اشتباه رایجی که بسیاری از علاقهمندان به گل و گیاه مرتکب میشوند، یکسان دانستن سیتوکینین و هورمون ریشهزا است. در حالی که هورمون ریشهزا (مانند اکسین) عمدتاً بر تحریک رشد ریشه و قویتر شدن سیستم ریشهای تمرکز دارد، سیتوکینین وظیفه اصلیاش تحریک تقسیم سلولی در بخشهای هوایی گیاه و ایجاد پاجوشها و شاخههای جدید است. برای داشتن گیاهی سالم و پرپشت، استفاده متعادل و هوشمندانه از هر دو نوع هورمون میتواند نتایج چشمگیری به همراه داشته باشد.
سخن آخر: با استفاده از هورمون سیتوکینین میتوانید به گیاهان خود جانی تازه ببخشید و از دیدن رشد و پاجوشدهی آنها لذت ببرید. برای تهیه بهترین انواع سیتوکینین و دریافت مشاوره تخصصی، به بخش [کودهای شیمیایی](سیتوکینین) مراجعه کنید.